Η ιστορία του κτιρίου
Το conventillo του La Ventana, εξηγημένο
Πώς μια πολυκατοικία του 19ου αιώνα στο San Telmo έγινε σκηνή για τάνγκο και φολκλόρ το 1982.
Δείτε εισιτήρια για το La Ventana στο GetYourGuide ↗Το σπίτι
| Περίοδος | Τι συνέβη |
|---|---|
| 19ος αιώνας | Χτίστηκε ως conventillo, μια πολυκατοικία του Σαν Τέλμο με δωμάτια γύρω από μια κοινόχρηστη αυλή |
| 1982 | Το La Ventana ανοίγει ως σπίτι τάνγκο και φολκλόρ στην οδό Balcarce 431 |
| Σήμερα | 32 καλλιτέχνες μοιράζονται τη σκηνή κάθε βράδυ, με δείπνο προαιρετικά |
| Σε εξέλιξη | Τα αυθεντικά δωμάτια του κτιρίου γύρω από την αυλή φιλοξενούν ακόμη το σόου |
Τι ήταν το conventillo
Το conventillo ήταν το χαρακτηριστικό κτίριο κατοικιών του Σαν Τέλμο — συνήθως μια αποικιακή έπαυλη που είχε μετατραπεί, ή ένα οικοδομικό τετράγωνο χτισμένο ειδικά γι' αυτόν τον σκοπό, υποδιαιρεμένο σε μικρά νοικιασμένα δωμάτια γύρω από μια κοινόχρηστη αυλή. Δεκάδες οικογένειες εργατών και μεταναστών ζούσαν σε ένα μόνο conventillo στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, μοιραζόμενες την αυλή για μαγείρεμα, πλύσιμο και καθημερινή ζωή με τρόπο που ένα σπίτι μιας οικογένειας δεν απαιτούσε ποτέ. Το κτίριο στην οδό Balcarce 431 ήταν ένα από αυτά — συνηθισμένη οικιστική δομή και όχι μεγαλοπρεπές δημόσιο κτίριο — κι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που τα δωμάτιά του διαβάζονται ακόμη ως οικιακά σε κλίμακα και όχι ως θεατρικά: μικροί χώροι που βλέπουν στην αυλή αντί για ένα αμφιθεατρικό ακροατήριο χτισμένο να χωράει πλήθος.
Balcarce 431 σήμερα
Αντί να αδειάσει το εσωτερικό του για ένα συμβατικό θέατρο, το La Ventana διατήρησε τη διάταξη του conventillo γύρω από την αυλή, αξιοποιώντας τα αρχικά δωμάτια για το δείπνο και τον κεντρικό χώρο για τη σκηνή. Αυτή η επιλογή καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο χτίζεται η βραδιά: η παράσταση εδώ παρουσιάζεται ως μια περιήγηση από δωμάτιο σε δωμάτιο — πρώτα το δείπνο, μετά το τάνγκο, έπειτα η folk μουσική, ύστερα ο αριθμός της Evita και τέλος το φινάλε — αντανακλώντας τον τρόπο με τον οποίο κάποιος ένοικος της πολυκατοικίας θα κινούνταν κάποτε μέσα στο ίδιο κτίριο, αντί ως ένα ενιαίο συνεχές κονσέρτο που εκτελείται σε μια αίθουσα ειδικά κατασκευασμένη γι' αυτόν τον σκοπό. Το αποτέλεσμα είναι μια μικρότερη, πιο οικεία αίθουσα από ένα θέατρο χτισμένο από το μηδέν για 32 ερμηνευτές, και μια αίθουσα όπου η ίδια η ιστορία του κτιρίου αποτελεί μέρος του θεάματος, όχι απλώς σκηνικό.
Ένας χώρος τάνγκο από το 1982
Το La Ventana παρουσιάζει το σόου του με τάνγκο και φολκλόρ κάθε βράδυ από το 1982 — μια μακρά πορεία σε μια πόλη όπου τα δείπνα με σόου ανοίγουν και κλείνουν ακολουθώντας τον τουριστικό κύκλο. Δύο τετράγωνα πιο πάνω στον ίδιο δρόμο, στο Balcarce 799, το El Viejo Almacén παρουσιάζει το δικό του σόου τάνγκο ακόμη περισσότερο καιρό, από το 1969, μέσα σε ένα κτίριο που ξεκίνησε τη ζωή του ως παντοπωλείο του 18ου αιώνα και όχι ως πολυκατοικία του 19ου — που σημαίνει ότι αυτό το σύντομο τμήμα της Balcarce φιλοξενεί δύο από τους μακροβιότερους οίκους τάνγκο του Μπουένος Άιρες, σε απόσταση δύο λεπτών με τα πόδια ο ένας από τον άλλο, καθένας στεγασμένος σε ένα γνήσια παλιό κτίριο και όχι σε μια σύγχρονη αίθουσα φτιαγμένη να του μοιάζει. Ένας τρίτος οίκος, το El Querandí, βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στη Monserrat, σε ένα κτίριο του 1920 — μιας άλλης εποχής ακόμη.
Γιατί τάνγκο και φολκλόρ μαζί
Τα περισσότερα δείπνα με παράσταση τάνγκο στο Μπουένος Άιρες περιορίζονται αποκλειστικά στο τάνγκο — μια ορχήστρα, μερικά ζευγάρια χορευτών, καμιά φορά ένας τραγουδιστής, και τίποτα έξω από αυτή την παράδοση. Το πρόγραμμα του La Ventana αντίθετα κινείται ανάμεσα στο τάνγκο και την αργεντίνικη φολκλορική παράδοση μέσα στην ίδια βραδιά: ένα φολκλορικό σύνολο που παίζει ανδεόργανα, χορευτικά βήματα μαλάμπο και ένα νούμερο με μπολεδόρας συνυπάρχουν με την ορχήστρα τάνγκο και τέσσερα ζευγάρια χορευτών, αντί να μένουν εκτός προγράμματος χάριν μιας πιο σφιχτοδεμένης παράστασης ενός μόνο είδους. Διαβάζεται λιγότερο σαν επιθεώρηση τάνγκο με ένα επιπλέον νούμερο-έκπληξη και περισσότερο σαν μια επισκόπηση των αργεντίνικων παραδόσεων χορού και μουσικής που παρουσιάζονται σε μία νύχτα, κι αυτός είναι ο πιο ξεκάθαρος τρόπος με τον οποίο το πρόγραμμα του ίδιου του La Ventana διαφέρει από τους άμεσους γείτονές του στον ίδιο δρόμο.
Οι δύο ορχήστρες
Μια ορχήστρα τάνγκο αναλαμβάνει το πρώτο μισό του προγράμματος και τη χορογραφία των τεσσάρων ζευγαριών χορού· ένα δεύτερο σύνολο, χτισμένο γύρω από ανδεϊκά και παραδοσιακά όργανα αντί για τη φόρμα του τάνγκο με επικεφαλής το μπαντονεόν, αναλαμβάνει τη μετάβαση στο φολκλορικό τμήμα της βραδιάς και το νούμερο με τις boleadoras που ακολουθεί. Η λειτουργία δύο ξεχωριστών συνόλων, αντί για μία μικρή ομάδα που καλύπτει και τις δύο παραδόσεις, είναι μέρος αυτού που εξασφαλίζει το μεγαλύτερο καστ του La Ventana σε σύγκριση με ένα μικρότερο σόου αποκλειστικά τάνγκο — σημαίνει ότι το φολκλορικό μέρος το αναλαμβάνουν μουσικοί που πραγματικά ειδικεύονται σε αυτή την οργανολογία, όχι μια ορχήστρα τάνγκο που παίζει έξω από το συνηθισμένο ρεπερτόριό της. Ανάμεσα στις δύο ορχήστρες, τους τραγουδιστές και τα τέσσερα ζευγάρια τάνγκο, οι 32 καλλιτέχνες της ομάδας αποτελούν ένα πραγματικά μεγάλο καστ για μία μόνο αίθουσα δείπνου-σόου.
Επισκέπτεστε την ιστορία, όχι απλώς το θέαμα
Καθώς το ίδιο το κτίριο αποτελεί μέρος του υλικού της βραδιάς — η αυλή του conventillo, η αίθουσα όπου σερβίρεται το δείπνο, η σκηνή που είναι ενσωματωμένη στον αρχικό κεντρικό χώρο της πολυκατοικίας — το να φτάσετε λίγο νωρίτερα από την ώρα παραλαβής ή δείπνου για να δείτε τις οδούς Balcarce και Independencia προσθέτει πραγματικό πλαίσιο σε ό,τι ακολουθεί, αντί να είναι χρόνος αναμονής. Η ίδια η διάταξη του San Telmo, με τα χαμηλά αποικιακά και μεταποικιακά κτίρια και τα στενά δρομάκια, είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια διάταξη μέσα στην οποία χτίστηκαν conventillos σαν κι αυτό, ενώ η κυριακάτικη αγορά αντίκες της γειτονιάς κατά μήκος της Defensa και τα καφέ γύρω από την Plaza Dorrego βρίσκονται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια, κάνοντας μια ημερήσια επίσκεψη στην περιοχή ένα φυσικό συμπλήρωμα μιας βραδιάς στο La Ventana.