Kadro ve gösteriler
Orkestralar, dansçılar ve boleadoras gösterisi anlatıldı
La Ventana'nın 32 sanatçılı kadrosunda sahnede kimler var aslında.
La Ventana biletlerini GetYourGuide'da görün ↗Kadro
| Rol | Ne yapıyorlar |
|---|---|
| Tango orkestrası | Tango bölümünü ve dört dans çiftini taşır |
| Folk topluluğu | Folklor bölümü için And müziği ve halk çalgıları |
| Dört tango çifti | Önce salon tangosu, ardından daha teatral bir sahne stili |
| Boleadoras gösterisi | Gaucho'nun ip ve taştan aleti, ritimle döndürülüp yere vurulur |
Tango orkestrası
Programı canlı bir tango orkestrası açıyor ve gösterinin tango bölümü boyunca dört dans çiftine eşlik ediyor; bandoneon, piyano ve yaylılar arasında değişen enstrüman kombinasyonuyla, Buenos Aires tango düzenlemelerinin 20. yüzyıl başındaki orquesta típica formatının şekillendiği günden bu yana taşıdığı sesi çalıyor. Orkestranın buradaki rolü, dansçıların arkasındaki fon müziği olmaktan çok, tango bölümünün eşit bir parçası: La Ventana'nın kendi kadro tanımı, orkestrayı 32 sanatçı arasında ilk sıraya koyuyor — folk topluluğu, şarkıcılar, dört çift ve boleadoras gösterisiyle birlikte — ve tek başına ayakta durabilecek bir dans gösterisine eşlik olarak görmüyor.
Tek bir baş çift değil, dört çift
Bütün geceyi sırtlayan tek bir baş çift yerine tango bölümünü dört dans çifti paylaşıyor; kuşaklar boyunca Buenos Aires kafelerinde — Balcarce'a yakın olanlar dahil — dans edilen sosyal stil olan yakın kucaklaşmalı salon tangosundan, kalabalık bir milonga zemininden çok masalardan izleyen bir salon için tasarlanmış geniş figürlerle daha teatral bir sahne tangosuna geçiyorlar. Bir ya da iki çift yerine dört çift çalıştırmak, birçok küçük tango-akşam yemeği gösterisinin üstlendiğinden daha büyük bir dansçı taahhüdü ve bu, tango bölümünün uzunluğu boyunca aynı koreografiyi tekrarlayan tek bir çiftin sunabileceğinden çok daha fazla eşleşme ve stil çeşitliliği anlamına geliyor.
Folk topluluğu
Tango orkestrasının bandoneon öncülüğündeki formatı yerine And ve Arjantin folk enstrümanlarını çalan ikinci bir topluluk, gösterinin tangodan uzaklaşma sinyalini veriyor ve ardından gelen malambo ayak işlerini ve boleadoras gösterisini taşıyor. Bu, tango orkestrasının sadece seti çeşitlendirmek için bir folk parçası çalmasından değil, tango orkestrasından gerçekten farklı bir ses — farklı enstrümantasyon, farklı ritim, farklı müzikal gelenek. Programda her iki geleneği de tango müzisyenlerinden çalmalarını istemek yerine özel bir folk topluluğunun yer alması, La Ventana'nın kadrosunun tek türlü bir tango gösterisinin ihtiyaç duyacağı daha küçük kadro yerine 32 sanatçıya ulaşmasının nedenlerinden biri.
Boleadoras gösterisi
Boleadoras bir gaucho aletidir — geleneksel olarak pampalarda koşan sığırların ya da avın bacaklarını dolaştırarak yere düşürmek için kullanılan ağırlıklı ipler — folklor bölümünün bir parçası olarak ritim içinde döndürülür, yere ve birbirine vurulur; tango anlamında dans edilmez. Bu, eşli danstan farklı, fiziksel bir beceridir; iplerin ağırlığı ve momentumu etrafında kurulu ritmik, vurmalı bir solo performansa daha yakındır ve La Ventana'nın programını yalnızca tangodan oluşan bir revüden ayıran en net detaylardan biridir. Gösteri, malambo ayak işleri ve folk topluluğunun taşıdığı And enstrümantasyonuyla aynı folklor bölümü içinde yer alır.
Evita bölümü
Eva Perón'a adanmış sözlü bir saygı duruşu, programın aynı folklor ve tarih bölümünde yer alıyor; kostümlü bir sahne olarak anlatılmak ya da sahnelenmek yerine gösterinin şarkıcıları tarafından taşınıyor — teatral bir skeç değil, müzikal bir bölüm. Bu, akşamı kısaca dans ve müzik performansından sözlü bir Arjantin kültür tarihi parçasına taşıyan bir detay; boleadoras gösterisi ve malambo ayak işlerinin yanında, La Ventana'yı yakındaki yalnızca tango yapan mekânlardan ayıran program unsurlarından biri olarak duruyor. Ayrı bir ara yerine aynı kesintisiz folklor bölümünün parçası olduğu için, geç kalmak ya da çıkmak için iki yanında doğal bir mola yok.
Final: otuz ikisi birlikte
Gecenin kapanışı tango orkestrasını, folk topluluğunu, şarkıcıları, dört tango çiftini ve folklor sanatçılarını aynı anda sahnede bir araya getiriyor — gösteri boyunca çoğunlukla tango orkestrası ve folk topluluğunun birlikte değil sırayla kendi bölümlerini alması üzerine kurulu bir gecenin ardından, 32 sanatçıdan oluşan tam kadronun aynı sahneyi paylaştığı tek an. Bu, daha küçük bir kadronun sahneleyebileceğinden gerçekten daha büyük bir final; çünkü aynı anda sahneye çıkarılacak daha fazla sanatçı var ve uzunluğunun çoğunu tek bir kesintisiz gösteri yerine iki farklı müzikal ve dans geleneği arasında gidip gelerek geçiren bir programı kapatıyor.