De cast en de acts
De orkesten, de dansers en de boleadoras-act uitgelegd
Wie staat er nu echt op het podium bij het 32 artiesten tellende gezelschap van La Ventana.
Bekijk tickets voor La Ventana op GetYourGuide ↗De cast
| Rol | Wat ze doen |
|---|---|
| Tango-orkest | Verzorgt het tangogedeelte en de vier danskoppels |
| Folklore-ensemble | Andes- en folkinstrumenten voor het folklorededeelte |
| Vier tangokoppels | Salontango, daarna een meer theatrale podiumstijl |
| Boleadoras-optreden | Het touw-en-steenwerktuig van de gaucho, ritmisch rondgedraaid en geslagen |
Het tango-orkest
Een live tango-orkest opent het programma en begeleidt de vier danskoppels door het tangogedeelte van de show, met de combinatie van instrumenten — bandoneón, piano en strijkers onder meer — die de tango-arrangementen van Buenos Aires heeft gedragen sinds het orquesta típica-format uit het vroege 20e-eeuwse ontstaan van het genre vorm kreeg. De rol van het orkest is hier niet zozeer achtergrondmuziek achter de dansers, maar een gelijkwaardig onderdeel van het tangogedeelte: La Ventana's eigen beschrijving van zijn cast plaatst het orkest vooraan onder de 32 artiesten, naast het folkensemble, de zangers, de vier koppels en de boleadoras-act, in plaats van het te behandelen als begeleiding bij een dansact die op zichzelf zou kunnen staan.
Vier koppels, niet één hoofdpaar
Vier danskoppels delen het tangogedeelte in plaats van één uitgelicht paar dat de hele avond draagt, en bewegen samen van salon-tango in nauwe omhelzing — de sociale stijl die al generaties lang wordt gedanst in de cafés van Buenos Aires, waaronder verschillende dicht bij Balcarce zelf — naar een meer theatrale podiumtango, met ruimere figuren gemaakt voor een zaal die vanaf tafels toekijkt in plaats van een volle milonga-vloer. Vier koppels laten draaien in plaats van één of twee is een grotere inzet aan dansers dan veel kleinere tango-dinershows doen, en het betekent dat het tangogedeelte over zijn lengte meer variatie in partnerschap en stijl heeft dan één paar dat dezelfde choreografie herhaalt zou kunnen bieden.
Het folkensemble
Een tweede ensemble, dat Andes- en Argentijnse folkinstrumenten bespeelt in plaats van het door bandoneón geleide format van het tango-orkest, markeert de overgang van de show weg van de tango en draagt het malambo-voetenwerk en de boleadoras-act die volgen. Het is een werkelijk ander geluid dan het tango-orkest — andere instrumentatie, ander ritme, andere muzikale traditie — in plaats van dat het tango-orkest simpelweg een folknummer speelt om het programma te variëren. Een toegewijd folkensemble op de affiche hebben, in plaats van de tangomuzikanten te vragen beide tradities te dekken, is een van de redenen waarom het gezelschap van La Ventana 32 artiesten telt in plaats van de kleinere cast die een tangoshow met één genre nodig zou hebben.
De boleadoras-act
Boleadoras zijn een gaucho-werktuig — verzwaarde koorden, traditioneel gebruikt op de pampa's om rennend vee of wild ten val te brengen door hun poten te verstrikken — die ritmisch worden rondgedraaid en tegen de vloer en tegen elkaar geslagen als onderdeel van het folkloregedeelte, in plaats van dat er in enige tangozin mee wordt gedanst. Het is een andere fysieke vaardigheid dan partnerdansen, dichter bij een ritmische, percussieve solovoorstelling rond het gewicht en het momentum van de koorden, en het is een van de duidelijkste details die het programma van La Ventana onderscheiden van een revue met alleen tango. De act zit binnen hetzelfde folkloregedeelte van de show als het malambo-voetenwerk en de Andes-instrumentatie van het folkensemble.
Het Evita-nummer
Een gezongen eerbetoon aan Eva Perón bevindt zich binnen hetzelfde folklore-en-geschiedenis-gedeelte van het programma, gedragen door de zangers van de show in plaats van verteld of opgevoerd als kostuumscène — een muzikaal nummer in plaats van een theatrale vignette. Het is een detail dat de avond even verplaatst van een dans- en muziekvoorstelling naar een stuk gezongen Argentijnse culturele geschiedenis, naast de boleadoras-act en het malambo-voetenwerk als een van de programma-onderdelen die La Ventana onderscheiden van de tango-only huizen in de buurt. Omdat het deel uitmaakt van hetzelfde doorlopende folkloregedeelte in plaats van een aparte pauze, is er aan weerszijden geen natuurlijke onderbreking om te laat voor te komen of tijdens weg te stappen.
De finale, alle tweeëndertig samen
De afsluiting van de avond brengt het tango-orkest, het folkensemble, de zangers, de vier tangokoppels en de folklore-artiesten tegelijk op het podium — het enige moment in de nacht waarop het volledige gezelschap van 32 artiesten samen de vloer deelt, na een show die grotendeels is opgebouwd rond het tango-orkest en het folkensemble die om beurten hun delen nemen in plaats van samen op te treden. Het is een werkelijk grotere finale dan een kleinere cast zou kunnen opvoeren, simpelweg omdat er meer artiesten tegelijk opkomen, en het sluit een programma af dat het grootste deel van zijn lengte heeft bewogen tussen twee verschillende muzikale en danstradities in plaats van één doorlopende act.