De cast en de acts
De orkesten, de dansers en het boleadoras-optreden uitgelegd
Wie er werkelijk op het podium staat in La Ventana's gezelschap van 32 artiesten.
Bekijk tickets voor La Ventana op GetYourGuide ↗De cast
| Rol | Wat ze doen |
|---|---|
| Tango-orkest | Begeleidt het tangogedeelte en de vier danskoppels |
| Folklore-ensemble | Andes- en folklore-instrumenten voor het folklorededeelte |
| Vier tangokoppels | Salontango, gevolgd door een meer theatrale podiumstijl |
| Boleadoras-optreden | Het gaucho-touw-met-steen-werktuig, ritmisch rondgeslingerd en tegen de grond geslagen |
Het tango-orkest
Een live tango-orkest opent het programma en begeleidt de vier danskoppels door het tangogedeelte van de show, met de combinatie van instrumenten — bandoneón, piano en strijkers onder meer — die de tango-arrangementen van Buenos Aires heeft gedragen sinds de orquesta típica-format uit het vroege 20e-eeuwse genre vorm kreeg. De rol van het orkest is hier niet zozeer achtergrondmuziek achter de dansers, maar een gelijkwaardig deel van het tangogedeelte: La Ventana's eigen beschrijving van zijn cast plaatst het orkest vooraan onder de 32 artiesten, naast het folkensemble, de zangers, de vier koppels en de boleadoras-act, in plaats van het te behandelen als begeleiding bij een dansact die op zichzelf zou kunnen staan.
Vier koppels, niet één hoofdpaar
Vier danskoppels delen het tangogedeelte in plaats van één uitgelicht paar dat de hele avond draagt, en bewegen samen van de salon-tango in gesloten omhelzing — de sociale stijl die al generaties lang in de cafés van Buenos Aires wordt gedanst, waaronder verschillende dicht bij Balcarce zelf — naar een meer theatrale podiumtango, met ruimere figuren gemaakt voor een zaal die vanaf tafels toekijkt in plaats van een volle milonga-vloer. Vier koppels laten draaien in plaats van één of twee is een grotere inzet aan dansers dan veel kleinere tango-only dinershows doen, en het betekent dat het tangogedeelte over zijn lengte meer variatie in partnerschap en stijl heeft dan één paar dat dezelfde choreografie herhaalt zou kunnen bieden.
Het folkensemble
Een tweede ensemble, dat Andes- en Argentijnse folkinstrumenten bespeelt in plaats van het door bandoneón geleide format van het tango-orkest, markeert de overgang van de show weg van tango en draagt het malambo-voetenwerk en de boleadoras-act die volgen. Het is een werkelijk ander geluid dan het tango-orkest — andere instrumentatie, ander ritme, andere muzikale traditie — in plaats van dat het tango-orkest simpelweg een folknummer speelt om het geheel te variëren. Een toegewijd folkensemble op de affiche hebben, in plaats van de tangomuzikanten te vragen beide tradities te dekken, is een van de redenen waarom het gezelschap van La Ventana 32 artiesten telt in plaats van de kleinere cast die een tangoshow met één genre nodig zou hebben.
De boleadoras-act
Boleadoras zijn een gaucho-werktuig — verzwaarde koorden, traditioneel gebruikt op de pampa's om rennend vee of wild ten val te brengen door hun poten te verstrikken — ritmisch rondgeslingerd en tegen de vloer en tegen elkaar geslagen als onderdeel van het folkloregedeelte, in plaats van ermee te dansen in enige tangobetekenis. Het is een fysieke vaardigheid die verschilt van partnerdansen, dichter bij een ritmische, percussieve solovoorstelling rond het gewicht en de vaart van de koorden, en het is een van de duidelijkste details die het programma van La Ventana onderscheiden van een tango-only revue. De act zit binnen hetzelfde folkloredeel van de show als het malambo-voetenwerk en de Andes-instrumentatie van het folkensemble.
Het Evita-nummer
Een gezongen eerbetoon aan Eva Perón zit binnen hetzelfde folklore-en-geschiedenisdeel van het programma, gedragen door de zangers van de show in plaats van verteld of opgevoerd als kostuumscène — een muzikaal nummer in plaats van een theatrale vignette. Het is een detail dat de avond even verplaatst van een dans- en muziekvoorstelling naar een stuk gezongen Argentijnse culturele geschiedenis, naast de boleadoras-act en het malambo-voetenwerk als een van de programmamakers die La Ventana onderscheiden van de tango-only huizen in de buurt. Omdat het deel uitmaakt van hetzelfde doorlopende folkloregedeelte in plaats van een aparte pauze, is er aan weerszijden geen natuurlijke onderbreking om te laat voor te komen of tijdens weg te stappen.
De finale, alle tweeëndertig samen
Het slot van de avond brengt het tango-orkest, het folkensemble, de zangers, de vier tangokoppels en de folklore-artiesten tegelijk op het podium — het enige moment van de avond waarop het volledige gezelschap van 32 artiesten samen het podium deelt, na een voorstelling die grotendeels is opgebouwd rond het tango-orkest en het folkensemble die om beurten hun delen spelen in plaats van samen op te treden. Het is een werkelijk groter finaletafereel dan een kleinere cast zou kunnen opvoeren, simpelweg omdat er meer artiesten tegelijk het podium op kunnen, en het sluit een programma af dat het grootste deel van zijn lengte heeft bewogen tussen twee verschillende muzikale en danstradities in plaats van één doorlopende act.