De geschiedenis van het gebouw
La Ventana's conventillo, uitgelegd
Hoe een 19e-eeuws huurpand in San Telmo in 1982 een podium voor tango en folklore werd.
Bekijk tickets voor La Ventana op GetYourGuide ↗Het huis
| Periode | Wat er gebeurde |
|---|---|
| 19e eeuw | Gebouwd als conventillo, een huurkazerne in San Telmo met kamers rond een gemeenschappelijke binnenplaats |
| 1982 | La Ventana opent als tango- en folklorehuis aan Balcarce 431 |
| Vandaag | 32 artiesten delen elke avond het podium, diner optioneel inbegrepen |
| Doorlopend | De oorspronkelijke kamers rond de binnenplaats van het gebouw herbergen nog steeds de voorstelling |
Wat een conventillo was
Een conventillo was het kenmerkende huurkazernegebouw van San Telmo — meestal een omgebouwd koloniaal herenhuis, of een speciaal daarvoor gebouwd blok, onderverdeeld in kleine huurkamers rond een gemeenschappelijke binnenplaats. Tientallen arbeiders- en immigrantengezinnen woonden in de late 19e en vroege 20e eeuw in één enkele conventillo, en deelden de binnenplaats voor koken, wassen en het dagelijks leven op een manier die een eengezinswoning nooit vereiste. Het gebouw aan Balcarce 431 was er één van — gewone woonbebouwing eerder dan een groot openbaar gebouw — wat deels verklaart waarom de kamers nog steeds huiselijk aanvoelen in schaal eerder dan theatral: kleine, op de binnenplaats gerichte ruimtes in plaats van een hellende tribune gebouwd om een menigte te ontvangen.
Balcarce 431 vandaag
In plaats van te worden gestript voor een conventioneel theater, heeft La Ventana de patio-indeling van het conventillo behouden, met de originele kamers voor het diner en de centrale ruimte als podium. Die keuze bepaalt hoe de avond is opgebouwd: de show wordt hier gepresenteerd als een wandeling van kamer naar kamer — diner, dan tango, dan folklore, dan het Evita-nummer, dan de finale — als echo van hoe een bewoner van het pand ooit door hetzelfde gebouw zou zijn getrokken, in plaats van als één doorlopend concert in één speciaal gebouwde zaal. Het resultaat is een kleinere, huiselijkere ruimte dan een theater dat vanaf nul voor 32 artiesten is gebouwd, en een waar de eigen geschiedenis van het gebouw deel uitmaakt van wat er te zien is, niet alleen het decor.
Een tangohuis sinds 1982
La Ventana brengt sinds 1982 elke avond zijn tango- en folkloreshow, een lange reeks in een stad waar dinnershows opengaan en sluiten met de toeristische cyclus. Twee blokken verderop in dezelfde straat, op Balcarce 799, draait El Viejo Almacén zijn eigen tangoshow zelfs nog langer, sinds 1969, in een gebouw dat begon als een 18e-eeuwse algemene winkel in plaats van een 19e-eeuws pand — wat betekent dat dit korte stukje Balcarce twee van de langer lopende tangohuizen van Buenos Aires herbergt, op twee minuten lopen van elkaar, elk opgevoerd in een werkelijk oud gebouw in plaats van een moderne locatie die er als een oud gebouw uitziet. Een derde huis, El Querandí, ligt op korte afstand in Monserrat, in een gebouw uit de jaren 1920, weer een heel ander tijdperk.
Waarom tango en folklore samen
De meeste tango-dinnershows in Buenos Aires houden het bij tango alleen — een orkest, een reeks koppels, soms een zanger, en niets buiten die traditie. Het programma van La Ventana beweegt zich daarentegen binnen dezelfde avond tussen tango en Argentijnse folklore: een folkensemble met Andes-instrumenten, malambo-voetenwerk en een boleadoras-act naast het tango-orkest en vier danskoppels, in plaats van te worden weggelaten ten gunste van een strakkere show met één genre. Het leest minder als een tangorevue met een toegevoegd novelty-nummer en meer als een overzicht van Argentijnse dans- en muziektradities in één nacht, en dat is de duidelijkste manier waarop het programma van La Ventana verschilt van zijn directe buren in dezelfde straat.
De twee orkesten
Een tango-orkest draagt de eerste helft van het programma en de choreografie van de vier danskoppels; een tweede ensemble, opgebouwd rond Andes- en folkinstrumenten in plaats van het door bandoneón geleide tangoformaat, draagt de overgang naar het folkloregedeelte van de avond en de boleadoras-act die daarop volgt. Twee verschillende ensembles laten draaien, in plaats van één kleine groep die beide tradities dekt, is deel van wat de grotere cast van La Ventana oplevert ten opzichte van een kleinere tango-only show — het betekent dat het folkloregedeelte wordt gedragen door musici die daadwerkelijk gespecialiseerd zijn in die instrumentatie, niet door een tango-orkest dat buiten zijn gebruikelijke repertoire speelt. Tussen de twee orkesten, de zangers en de vier tangokoppels is het gezelschap van 32 artiesten een werkelijk grote cast voor één dinnershow-zaal.
De geschiedenis bezoeken, niet alleen de show
Omdat het gebouw zelf deel uitmaakt van het materiaal van de avond — de patio van het conventillo, de kamer waar het diner wordt geserveerd, het podium in de originele centrale ruimte van het pand — voegt iets eerder aankomen dan de pick-up of het diner om Balcarce en Independencia te bekijken echte context toe aan wat volgt, in plaats van wachttijd te zijn. De eigen indeling van San Telmo, met zijn lage koloniale en postkoloniale gebouwen en smalle straten, is grotendeels dezelfde indeling waarin conventillos zoals dit werden gebouwd, en de zondagse antiekmarkt van de buurt langs Defensa en de cafés rond Plaza Dorrego liggen op loopafstand, waardoor een dagbezoek aan de buurt een natuurlijke combinatie vormt met een avond bij La Ventana zelf.